Verrassend Nieuwjaarsconcert Chr. Mannenkoor Vroomshoop

Al vele jaren houdt het Chr. Mannenkoor Vroomshoop een Nieuwjaarsconcert in de hervormde kerk te Den Ham. De akoestiek voor koorzang is mooi, en de kerkzaal biedt voldoende ruimte voor veel bezoekers. Bovendien komen veel koorleden uit Den Ham, dus die zingen een thuiswedstrijd. En al vele jaren is het verbazingwekkend hoe dirigent Gezinus Veldman erin slaagt elk jaar weer een verrassend Nieuwjaarsconcert samen te stellen. Dit jaar zat de verrassing vooral aan het begin én aan het eind.

Want deze keer startte het concert achterin de kerk, onder het orgel dat bespeeld werd door Harm Hoeve uit Rouveen. Vanaf deze bijzondere plek sprak (zong) het koor de ‘Zegenbede’ uit over de aanwezigen. En onder de machtige klanken van het orgel golfde ook het massieve ‘Dank sei dir Herr’ van George F. Händel door de kerk. Na deze bijzondere start liepen de koorleden vervolgens naar de vertrouwde plek rondom de preekstoel voorin de kerk, terwijl zij al zingend het publiek een voorspoedig nieuwjaar wensten.

Daar ontrolde zich ook het vervolg van het programma. Zo werd ‘The Rose’ prachtig begeleid door altsaxofonist Klaasjan Pullen (foto) en liet koorsolist Albert Wessels zijn zangkunsten horen bij ‘You’ll never walk alone’ en ‘Gloria, the gift of live’. Slagwerker Obed Redder liet de vonken van zijn drumstel springen en Gezinus Veldman teisterde de pianotoetsen bij ‘Root beer rag’ van Billy Joël. Bij ‘Stars and stripes forever’ was er prachtig samenspel te horen tussen organist Harm Hoeve en pianist Gezinus Veldman.

Veel arrangementen zijn van de hand van de dirigent. Zo mixte hij muziek van J.S. Bach met die van Procol Harum, dat met orgel- en saxofoonbegeleiding het fraaie nummer ‘A whiter shade of Bach’ opleverde.

Technisch hoogstandje halverwege het concert was het nummer ‘Non desistas’ van J.S. Bach, waarin ook het mannenkoor liet horen tot veel in staat te zijn.

Het concert eindigde even verrassend als het begin. In het Schotse blokje klonk eerst het weemoedige ‘Auld lang sine’, waarna het slotstuk aan bod kwam: ‘Mull of Kintyre’ van Paul McCartney-Laine. Een apotheose, waar tot verrassing van velen ook doedelzakspeler Rob van Beekum zijn bijdrage aan leverde. Zo kwam er een daverend eind aan een verrassend Nieuwjaarsconcert.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *